Şöyle bir arkanıza yaslanın,düşünün çocukluk günlerinizi ( Tabi burada 90’larda çocukluğunu yaşayanlara sesleniyorum ). Bizim ömrümüzü yiyen ( ancak iyi anlamda :D ) neler vardı hatırlayalım. Biz çocukluğu sokakta top teperken, misketleri havadan yollarken, tasoları çat çat devirirken yaşadık. Şimdiki Playstation çocukları kahramanlarını oyunlarda ararken bizim yegâne ‘Tsubasa’mız, ‘Pokemon’larımız vesaireler imiz vardı. Red-Kit de kahramanlarımızdan biriydi elbette. Az mı istedik onun gibi ateş etmeyi, kahraman olmayı. Gidip birer boncuklu tabanca almadık mı hepimiz sorarım hepinize. :DŞaka bir yana filme dönecek olursak öncelikle Red-Kit olması ve yeni ne olabilir ki sorularına çok fazla verecek cevabı olmaması elbette bir sorun ancak yeniden yalnız kovboyla beraber olmak güzeldi. Yalnız şikayetim alışılagelmiş Red-Kit sesinden uzak kalmış olmaktı. İngilizce Red-Kit inanın çekilmiyor tıpkı Daltonlar gibi. Ah keşke dublaj olaydı.
Ama bir şey var ki o da klasikleşen Red-Kit sahneleri. Bar kavgaları, yerli kabilesinde yağmur dansı, Avarel ve salaklıkları, Joe ve Daltonlar, ve tabi ki mezarcımız ve biricik Kızılderili ilginç isimli şefimiz. Tüm bunları yeniden tatmak güzeldi ancak bana soracak olursanız her zaman çizgi film günlerini yeğlerim.
Sözün özü, size tavsiyem Red-Kit’in çizgi film bölümlerini indirmeniz, cipsinizi alıp içinden taso çıkar diye dua etmeniz ve ekranın karşısına geçip o anları tekrar yaşamanız. Çizgi filmlere 10 üzerinden 9 verirken maalesef ki filme en fazla 10 üzerinden 8 verebiliyorum.
Seni hep görmek dileğiyle yalnız kovboy…
Mert Şahin
0 Yorum :
Yorum Gönder